سوال درباره ادامه تحصیل در خارج از کشور‎

نامه‌ای دیگر:

با سلام خدمت دکتر فروغمند

من در هماش پیوند شرکت کردم و آن جا با شما اشنا شدم. اول می خواستم ازتون به خاطر سخنرانی خیلی خوبتون تشکر ویژه بکنمواقعا استفاده کردم.

به عنوان کسی که در زمینه تحلیل داده های سرطان کار می کنید یک سوالی ازتون داشتم. در رابطه با خارج رفتن و ادامه تحصیل دراونجا در این زمینه. می دونم که رفتن به خارج جنبه های مختلفی داره و نمیشه نسخه یکسان برای همه پیچید. برای کسی که دوستداره در نهایت توی ایران بتونه کار مفیدی بکنه. شما فکر می کنید رفتن خارج چقدر می تونه مفید باشه؟ یک زمانی دسترسی به علوممختلف به سادگی الان نبود. اما چیزی که خودم حس می کنم اینه که به لحاظ علمی الان توی ایران کم نداریم.(هم استاد های خوب اینجا هستند و هم دسترسی به دست اول ترین منابع علمی از طریق اینترنت ممکن شده) چقدر این فکر درست هست؟

از طرفی تجربه ای که ادم اونجا کسب می کنه چقدر به درد کار کردن در اینجا می‌خوره؟

می خواستم بدونم نظر شما در رابطه با این موضوع ها چی هست؟

با تشکر فراوان

فلانی

دانشجوی کارشناسی مهندسی کامپیوتر دانشگاه امیرکبیر

و پاسخ:

ممنون از تشکرتان

۱- تعداد استادهای خوب خارج خیلی خیلی بیشتر از تعداد استادهای خوب ایران است. شما به عنوان دانشمند باید با چندین دانشمند و روش‌های پژوهششان آشنا شوید. در نتیجه این دلیل برای ماندن کافی نیست.

۲- منابع در اختیار هستند، درست است. اما یک منبع مهم که شما در ایران در اختیار ندارید اعتماد استادها برای گفتن ایده‌هایشان به شماست. با ایمیل زدن نمی‌توانید ایده‌هایشان را بگیرید، در حالی‌که دانشجوهایشان ایده‌هایشان را می‌شناسند و برروی آن‌ها کار می‌کنند.

۳- برای اینکه در میان دانشمندان مهم شوید، کارهایتان دیده شود، با شما همکاری کنند و به شما بودجه بدهند، باید دانشمندان شما را بشناسند. متاسفانه این داستان اصلا عادلانه نیست و بسیار به روابط انسانی وابسته است. در نتیجه بودن شما آن‌جه بسیار به این موضوع کمک می‌کند. حتی اگر شما را دیده باشند، مقاله‌تان را با احتمال بیشتری قبول می‌کنند.

۴- فردی که می‌خواهد اینجا مفید باشد، چرا می‌خواهد اینجا مفید باشد؟ این فرد معمولا پس از گذشت دورانی به این نتیجه می‌رسد که حالا چه فرقی می‌کند برای ایران مفید باشد یا برای جای دیگری. یا معمولا به این نتیجه می‌رسد که حالا مهم هم نیست که اصلا مفید باشد، زندگی‌اش را بکند کافی است.

۵- افرادی که می‌روند، چون برگشتن برایشان سخت است، کم‌کم برای خودشان تئوری‌هایشان را تغییر می‌دهند به صورتی که ماندن آن‌جا در تئوری‌شان کار بهتری به نظر برسد.

اما این‌ها همه پاسخ نکاتی بود که شما گفته بودید.

آدم باید برود یا نباید برود؟ خیلی سخت است! هر دو ضررها و سودهایی دارند. تحلیل این مسئله خیلی طولانی و کار سختی است. اگر همه چیز خوب و عادی بود، شاید بهترین گزینه برای چنین فردی که شما توصیف کردید این بود که این‌جا می‌ماند ولی در دوران تحصیلات تکمیلی تقریبا ۳/۴ زمان را در خارج از کشور می‌گذراند و با افراد مختلف کار می‌کرد و مقاله تولید می‌کرد. البته این کار الآن هم امکان‌پذیر است، اما کار سختی است.

یک دیدگاه برای “سوال درباره ادامه تحصیل در خارج از کشور‎”

  1. سلام علیکم!
    فرمودید که «۴- فردی که می‌خواهد اینجا مفید باشد، چرا می‌خواهد اینجا مفید باشد؟ این فرد معمولا پس از گذشت دورانی به این نتیجه می‌رسد که حالا چه فرقی می‌کند برای ایران مفید باشد یا برای جای دیگری. یا معمولا به این نتیجه می‌رسد که حالا مهم هم نیست که اصلا مفید باشد، زندگی‌اش را بکند کافی است.»
    این گفتار به عنوان یک واقعیت در مورد افرادی که به خارج کشور میروند احتمالا درست است، ولی نه به عنوان یک حقیقت و ایده آل!
    فکر میکنم شما هم با بنده موافق باشید که خیلی فرق است بین آن که هدفش از کار علمی صرفا «علم» است و آن که ارزشی را مد نظر دارد. و بنابراین آن کس که برایش فرقی نکند که کجا کار علمی کند، احتمالا اصالت را به علم داده است و نه چیز دیگری. چنین انسان‌هایی شاید راحت بتوانند فریب بخورند و در پازل‌های کشورهایی بازی کنند که از علم به نفع منافع خودشان استفاده می‌کنند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *